Lea

 

Imię: Lea
Pseudonim/y: Moon (księżyc), Night (Noc) lub MoonNight (Księżycowa Noc) Dla bliskich Lila/Li
Wiek: 19 lat
Stanowisko: Stajenna, choć lubi czasem pośpiewać przy pracy.
Płeć: Kobitka
Charakter: Lea jest dość pracowita. Dąży do wyznaczonego sobie celu. Jest skołowana swoimi elfimi umiejętnościami. Nie rozumie ich, gdyż została wychowana w ludzkim środowisku. Jest z tych ludzi co najpierw robią potem myślą. Ale z czasem może się zmieni. Ma tendencję do wpadania w kłopoty.
Dane Szczegółowe:

• Rasa: Pół elf, pół człowiek (Gdyby patrzeć dalej na jej geny znalazłby ktoś smoczą krew)
• Kolor oczu: Zielone (po ojcu)
• Kolor włosów: Ciemnu brąz, z daleka wygląda jak czarny
• Wzrost: 210 cm
• Znaki szczególne: Znamię w kształcie głowy płomienia na prawej łopatce. Blizna na przedramieniu, ciągnąca się od łokcia po nadgarstek (pojedyncza linia)

Zdolności magiczne: Dziewczyna nic nie wie o swoich zdolnościach magicznych. Ale na pewno wszystko co jest związane ze zwierzętami.
Zdolności fizyczne: Jest niezwykle wygimnastykowana, zwinna i szybka. Potrafi władać bronią i łukiem.
Rodzina:  

• Matka  Enea (człowiek), 
• Zead (elf, Lea go nie zna) 
• Siostra Clarissa (też pół elf, pół człowiek)

Zakochana w : Nigdy nie myślała że się może zakochać
Partner: Nie

Ex: Brak

Dzieci: Nie
Historia: No cóż jak każde stworzeni Lea musiała się narodzić. Nie płynie w niej czysta krew, lecz mieszanka elfiej z ludzką, z minimalną domieszką smoczego człowieka. Po jakimś czasie urodziła się jej siostra Clarissa. Ojciec zaczął trenować Lee w wieku 2 lat. Nawet gdy narodziła się jej siostra dalej z nią trenował. Z początku mieszkali w niewielkiej chatce w lesie, lecz któregoś dnia, gdy zielonooka dziewczynka miała 6 lat, ojciec zniknął. A ona razem z matką i siostrą były zmuszone się przeprowadzić. Tak trafiły do Palancaru. Odkąd dziewczynka skończyła 10 lat pomagała, przyjacielowi mamy, Mirakowi, w Kuźni. Któregoś dnia, gdy Lea ostrzyła świeżo wyrobiony miecz, dziewczyna za mocno nacisnęła na jedną z krawędzi broni i ostrze rozcięło skórę na przedramieniu dziewczyny. O dziwo 15 latka nie krzyczała. Gdy dotarła do domu, miała straszną gorączkę. Zachorowała. Enea martwiąc się o swoją córkę, poprosiła Ginewrę o pomoc. Kobieta zgodziła się pomóc. Następnego dnia, Lea była już zdrowa. Od tamtego czasu ma bliznę. Dziewczyna nie wróciła do kuźni, lecz znalazła leprze powołanie. Praca przy zwierzętach. A dokładniej w stajnie. Przedtem tylko czasem pomagała, gdy miała czas pomiędzy własnymi treningami. Gdyż chciała dostać się do straży. Lecz jako że była kobietą nie było to zbytnio możliwe. Gdy skończyła 18 lat, oficjalnie zatrudniła się w Stajni. I także w tedy zaczęły się ujawniać jej elfie zdolności. Zaczęło się od jej konia. Czarnego ogiera, o imieniu Tornado. Słyszała jego myśli, przynajmniej tak się jej zdawało. Dlaczego czarny ogier był jej? Dlatego że był agresywny i dziki. I tylko jej dawał się dosiadać. Jego też szkoliła.
Marzenia: Każdy je ma. A Lea? Ma ich dużoooo...
Cel życiowy: Odnaleźć ojca i dowiedzieć się kim jest naprawdę jest.
Autor: RANCZO LENY

Artur

 

mckadesinsanity 

 Imię: Artur
Pseudonim/y:  Król Gór
Wiek: 20 lat
Stanowisko: Następca tronu jednak nie przykłada się do bycia księciem. Mieszka z matką i od dziecka pcha się tam gdzie teoretycznie go nie potrzebują choć zazwyczaj jednak jest potrzebny. Tak więc robi wszystko co mu wpadnie w ręce. Za pozwolenie ojca stworzył stadninę koni.
Płeć: Mężczyzna
Charakter: -w budowie-
Dane Szczegółowe: 

•  Rasa: Smoczy człowiek
• Kolor oczu: Siwo niebieskie
• Kolor włosów: Czarne
• Wzrost: 250 cm
• Znaki szczególne: Dwie szczególnie duże blizny: jedna na szyi a druga na plecach zaczynająca się na prawym barku a kończąca się koło lewego biodra.

 Zdolności magiczne: Jako człowiek w którym można odnaleźć atuty wszystkich magicznych stworzeń posiada praktycznie całą magię jaka istnieje. 
Zdolności fizyczne: Artur jest najlepszym przykładem że człowiek może posiadać wszystkie dobre możliwości fizyczne. Jest on mężczyzną umięśnionym, a co za tym idzie bardzo silnym. Jest również bardzo szybki i zwinny. Ma doskonałe poczucie równowagi.
 Rodzina:

• Ojciec: Edwin
• Matka: Ginewra
• Bracia: Tristan, Dastan, Marek
• Siostry: Ellen, Abigail, Nadia
  

Zakochany w :  Nie zdarzyło mu się spotkać kobiety w której by się zakochał.
Partner: Szuka
Ex:  Brak
Dzieci: Brak
Historia: Większość ludzi uważa że historia człowieka rozpoczyna się w dniu jego narodzin a kończy w dniu śmierci. Nie jest to jednak prawda. Jego historia zaczęła się gdy królowa urodziła martwą córkę. Zrozpaczony król Edwin który nie miał potomka wyruszył w las. Tam znalazła go dawna przyjaciółka. Ginewra pocieszyła króla. Przez jakiś czas spotykali się potajemnie. Pewnego dnia jednak Ginewra zaszła w ciążę. 9 miesięcy później narodził się Artur. Król był wniebowzięty. Wreszcie miał upragnionego syna. Od razu postanowił że w przyszłości zostanie on królem. Po pewnym czasie Ginewra urodziła kolejną dwójkę dzieci. Tak było przez jakiś czas. Z każdym kolejnym dzieckiem król coraz bardzie szalał z radości. Tymczasem Artur wychowywany przez matkę rósł jak na drożdżach. Zawsze pchał się tam gdzie go nie trzeba. Matka i ojciec starali się zapewnić mu godne wychowanie. Artur jako pilny uczeń szybko opanował wszystkie wiadomości. Kiedy miał 10 lat zaczął chodzić wraz z drwalami i łowcami. Zawsze jak się okazywało jego pomoc była niezastąpiona. Pewnego dnia mając 14 lat pracował wraz z towarzyszami przy wycince drzew. Nagle do ich uszu doszedł ryk niedźwiedzia i krzyk króla. Artur niewiele myśląc pobiegł w kierunku z którego dochodził. Gdy chłopak wbiegł na polanę zobaczył niedźwiedzia atakującego jego ojca. Rzucił się na ratunek królowi. Pierwszym uderzeniem topora niemal odrąbał łapę stwora. Niestety młody mężczyzna nie docenił potwora. W szale niedźwiedź  przeorał plecy Artura zostawiając pokaźnych rozmiarów ranę. Następny cios odrąbał niedźwiedziowi łapę. Chwilę potem niedźwiedź rzucił się chłopakowi do gardła. Atak był daremny choć nie do końca. Niedźwiedziowi udało się przejechać pazurem po szyi młodzieńca. Chwilę potem jednak padł bez życia bo Arturowi udało się sięgnąć po topór. Towarzysze ojca od razu rzucili się aby zatamować krwawienie z pleców młodzieńca. Ledwo żywego zaniesiono go do matki. Przez jakiś czas Ginewra walczyła o jego życie.W końcu jednak stanął na nogi. Od tamtego czasu stał się nieco bardziej ostrożny. W końcu oficjalnie został uznany za syna Edwina. I życie wciąż się toczy.
Marzenia: Każdemu wolno marzyć. To dobra rzecz jednak on wszystkie niemal marzenia szybko realizuje.
Cel życiowy: Trudno określić jego jeden cel życiowy. Więc na razie uznajmy że takowy cel się jeszcze kształtuje.
Autor: paulinagrzelak01

Otwarcie

Wszem i wobec otwieramy bloga. Można dołączać.